Het verhaal achter: Hoe multiculturele wijken zijn ontstaan

Rotterdam is een van de meest diverse steden van Europa. In de stad wonen meer dan 170 verschillende nationaliteiten, verspreid over tientallen wijken aan beide kanten van de Maas. De multiculturele wijken waar Rotterdam vandaag om bekendstaat, zijn niet van de ene op de andere dag ontstaan. Achter iedere straat, buurtwinkel, moskee, toko, bakkerij en kapsalon schuilt een verhaal van migratie, hard werken en het opbouwen van een nieuw bestaan.

De haven is waar alles begon

Na de Tweede Wereldoorlog groeide Rotterdam razendsnel. De stad moest worden herbouwd en de haven ontwikkelde zich tot één van de grootste ter wereld. Daardoor ontstond een enorme vraag naar arbeidskrachten. Nederlandse werknemers alleen waren niet genoeg om al het werk uit te voeren.

Vanaf de jaren zestig kwamen daarom duizenden arbeidsmigranten naar Rotterdam. Eerst vooral uit landen als Turkije en Morocco. Veel van hen kwamen tijdelijk werken in de haven, industrie of bouw. Maar een groot deel bleef uiteindelijk in Nederland wonen.

Tegelijkertijd vestigden zich ook veel mensen uit voormalige Nederlandse gebieden zoals Suriname en de Nederlandse Antillen in Rotterdam. Zij brachten hun eigen cultuur, eten, muziek en tradities mee.

Daardoor begonnen bepaalde buurten langzaam te veranderen.

Wijken als Delfshaven, Feijenoord, Charlois en andere delen van Rotterdam werden thuis voor nieuwe generaties Rotterdammers. Niet omdat daar een plan voor lag, maar omdat mensen zich vestigden waar betaalbare woningen beschikbaar waren en waar familie, vrienden of bekenden al woonden.

Een Turkse bakker trok andere Turkse gezinnen aan. Een Surinaamse supermarkt werd een ontmoetingsplek voor mensen uit dezelfde gemeenschap. Nieuwe bewoners hielpen elkaar met werk, huisvesting en het vinden van hun weg in de stad.

Maar tegelijkertijd gebeurde er iets anders.

De verschillende culturen begonnen zich ook met elkaar te vermengen. Op schoolpleinen, voetbalvelden en in buurthuizen groeiden kinderen op tussen tientallen verschillende achtergronden. Rotterdam werd daardoor geen verzameling losse gemeenschappen, maar een stad waarin culturen dagelijks met elkaar in contact kwamen.

In één straat kun je een Turkse bakker, een Surinaams eethuis, een Kaapverdische winkel en een Marokkaanse slager tegenkomen. Juist die mix maakt Rotterdam uniek. Volgens verschillende onderzoeken heeft inmiddels meer dan de helft van de Rotterdammers een migratieachtergrond en telt de stad ruim 170 nationaliteiten.

Die diversiteit heeft niet alleen invloed gehad op het eten of de winkels in de stad. Je hoort het terug in de muziek. Je ziet het in de mode. Je proeft het in de restaurants. En je merkt het aan de manier waarop Rotterdammers met elkaar omgaan. Veel van wat mensen vandaag zien als typisch Rotterdams, is juist ontstaan door die culturele mix.

Daardoor zijn multiculturele wijken niet zomaar ontstaan. Ze zijn gebouwd door duizenden verhalen die samen Rotterdam hebben gevormd.