Rotterdam was al trots op hem maar na gisteravond nog meer. Winne, rapper, docent en cultureel maker heeft op 30 oktober 2025 de Laurenspenning in ontvangst mogen nemen. Een erkenning voor iemand die al jaren met zijn muziek én zijn daden laat zien wat het betekent om mens te zijn in deze stad.
Van het Oude Westen naar overal
Geboren in Paramaribo, opgegroeid in het Oude Westen. Winne of eigenlijk Winston Bergwijn begon vroeger als “Static”, rappend in het Engels. Maar pas toen hij overstapte naar het Nederlands, klikte alles. Zijn woorden kregen een betekenis en hiermee raakte hij mensen met zijn verhalen. Tracks als Top 3 MC en Begrijp me niet verkeerd werden hymnes voor wie probeert echt te blijven in een wereld vol ruis.
Muziek met een hartslag
Winne maakt geen muziek om hits te scoren. Hij maakt muziek om een boodschap over te brengen. Zijn teksten gaan over rouwe, mentale gezondheid en overleven in een wereld die soms te hard lijkt. Op zijn laatste album Mssyeh deelt hij openhartig hoe het is om te verliezen, maar ook hoe je ondanks alles verder moet en kan gaan.
Feis: een wond en een drijfveer
De dood van Feis zijn beste vriend en toendertijd mede-rapper is een moment dat Winne voor altijd heeft veranderd. Feis werd in de vroege ochtend van 1 januari 2019 doodgeschoten in Rotterdam, vlak na de jaarwisseling.
Dat verlies sneed diep, maar het maakte Winne niet stil. Integendeel. Sindsdien zet hij zich in om jongeren bewust te maken van de gevolgen van geweld en om de cirkel van pijn te doorbreken. Hij spreekt op scholen, in buurthuizen en in de studio’s van jonge artiesten. Niet als iemand die het beter weet, maar als iemand die het meegemaakt heeft.
In interviews zegt hij vaak dat de muziek pas later kwam, toen het verdriet eindelijk ruimte kreeg. En dat hoor je op Mssyeh: een album vol liefde, gemis, maar ook hoop.
Een prijs voor echtheid
De Laurenspenning wordt sinds 1959 uitgereikt aan mensen die Rotterdam mooier maken cultureel, sociaal, menselijk. Volgens stichting Laurenspenning ligt Winne’s zijn kracht in zijn bescheidenheid. Hij hoeft niet te schreeuwen om gehoord te worden. Hij doet, hij spreekt, hij leeft zoals hij rapt: echt, eerlijk, zonder scene.
Zijn invloed is voelbaar bij iedereen die ooit door zijn muziek geraakt is, van jongeren in Delfshaven tot makers in de Kunsthal.
Winne draagt de stad in zijn stem. In zijn woorden hoor je de energie van Rotterdam: rauw maar warm, hardwerkend maar met hart. Zoals hij zelf zegt:
“Aan het eind van de dag ben ik gewoon Rotterdammer. En dat neem ik overal mee naartoe.”
De Laurenspenning is dus meer dan een prijs. Het is een moment waarop de stad terugzegt: we zien je, we waarderen je, en we zijn trots op je.
