Roffa’s Weekendtips – Motel Mozaïque en street art: een cultureel weekend in Rotterdam

Motel Mozaïque is dit weekend weer in de stad. Van donderdag 16 tot en met zaterdag 18 april verspreidt het festival zich over het centrum van Rotterdam! Van de Rotterdamse Schouwburg en BIRD tot Rotown, WORM en locaties die je normaal niet eens van binnen ziet. Wat ooit begon als een kleinschalig idee is inmiddels uitgegroeid tot een festival waar muziek, performance en beeldende kunst moeiteloos in elkaar overlopen.

Dit jaar staan meer dan 100 artiesten op het programma, verspreid over concerten, performances, talks, clubnachten en dat allemaal op loopafstand van elkaar in het stadscentrum. Je beweegt je als bezoeker door de stad zonder precies te weten wat je te wachten staat. Het ene moment sta je in een theaterzaal, even later beland je in een kelder of een kerk waar beeld, geluid en publiek samenkomen op een manier die je nergens anders tegenkomt.

Kaarten en het volledige programma zijn hier te vinden via de officiële kanalen van het festival, waar je vooraf je eigen route door de stad kunt samenstellen of je juist laat verrassen door wat er op je pad komt.

Wie die creatieve energie wil doortrekken buiten de muren van het festival, hoeft in Rotterdam niet ver te zoeken. De stad zelf functioneert namelijk als openluchtmuseum dankzij initiatieven als het Rotterdam Street Art Museum. In wijken als Feijenoord, Katendrecht en de Afrikaanderwijk duiken op vrijwel elke straathoek muurschilderingen op die de omgeving kleur en karakter geven.

Tijdens een wandeling langs deze werken wordt duidelijk dat street art hier meer is dan decoratie. Veel murals zijn direct verbonden met de buurt waarin ze staan en vertellen verhalen over bewoners, geschiedenis en verandering. Waar het festival tijdelijk de stad overneemt, zijn deze kunstwerken juist een blijvend onderdeel van het straatbeeld.

De combinatie van beide maakt dit tot een weekend waarin Rotterdam zich in volle breedte laat zien. Binnen en buiten, tijdelijk en permanent, experimenteel en rauw lopen in elkaar over. Overdag dwaal je langs muren die spreken, ’s avonds verdwaal je in een programma dat zich nergens echt laat vastpinnen.